سی‌ان‌بی‌سی، ترجمه از ایران‌در‌جهان: هفته‌های اخیر ایران شاهد موج جدیدی از اعتراضات بوده است. برخلاف اعتراض‌های سال ۲۰۰۹ که بطور عمده توسط شهروندان تحصیل‌کرده انجام شد، مقطع فعلی تظاهرات، شهرهای کوچک و طبقه متوسط ​​را شامل می‌شود.

رژیم ادعا می‌کند که هر روز قیام را کنترل کرده، اما تاریخ نشان می‌دهد که چنین جنبش‌هایی اغلب شروع یک سری تغییر درازمدت را نشان می‌دهند.

از خارج، به جز گزارش‌های کوچک و فیلم‌های منتشر شده در رسانه‌های اجتماعی، دشوار است دقیقا بدانید چه اتفاقی در حال رویدادن است. آیا معترضان قدرت را در دست دارند؟ آیا پلیس و عناصر سپاه پاسداران ایران، سازمان امنیت و نظامی کشور، در نهایت با معترضان کنار خواهند آمد؟ آیا «اصولگرایان» ایران، که توسط آیت‌الله خامنه‌ای رهبری می‌شوند، در معرض خطر جابجایی با یک جریان میانه‌روتر قرار دارند؟ همه این سوالات جذاب‌اند، اما برای بسیاری از غربی‌ها پاسخ دادن به آن‌ها بسیار مشکل است.

اقتصاد ایران در یک سراشیبی دو ساله قرار داد. برای سال ۲۰۱۷، تولید ناخالص داخلی به بیش از ۴ درصد کاهش یافت در حالی‌که تورم ۸ درصد بود. پیش بینی می‌شود که در سال ۲۰۱۸، رکود اقتصادی بدتر شود و تولید ناخالص داخلی ۷ درصد کاهش یابد و تورم بالاتر از ۵ درصد باقی بماند.

دولت ایران هم نمی‌تواند کمک زیادی کند. پس از افزایش قابل ملاحظه‌ای در هزینه‌های دولت در سال ۲۰۱۴ (۱۲۴ درصد) و درآمد در سال ۲۰۱۵ (۳۶ درصد)، هزینه و درآمد در سال ۲۰۱۷ به میزان ۱۵ درصد و ۲.۲ درصد کاهش یافته است.

مصرف کننده‌های مصرفی از ۹۰ درصد رشد در سال ۲۰۱۴ (نسبت به رشد تولید ناخالص داخلی ۳ درصد در سال ۲۰۱۴) به کاهش ۲ درصدی در سال ۲۰۱۷ رسید (در مقایسه با ۴/۴ درصد کاهش تولید ناخالص داخلی در سال ۲۰۱۷). با این حال، احتمالا در سال ۲۰۱۹ بهبود چشمگیری خواهد داشت.

یک ایران باز و متوسط می‌تواند اشتیاق بیشتری برای صادرات نفت و گاز در میان متحدان ایالات متحده مانند ژاپن، کره جنوبی و آلمان برانگیزد. با چنین روابطی، ایالات متحده و ایران در بازارهای جهانی انرژی و در جستجوی مصرف‌کننده رقیب هم خواهند بود.

ترجمه: فائقه اشکوری

لینک

Facebooktwittergoogle_plusmailFacebooktwittergoogle_plusmail

Telegram

ترجمه و ویرایش از ایران در جهان