اندرو مالکولم، هرالد میامی – ترجمه از ایران‌در‌جهان: سال‌ها است که از ایران به درستی به عنوان بزرگ‌ترین حامی دولتی تروریسم در جهان نام برده می‌شود. حکومت مبارزه‌جوی ایران حالا بی سر و صدا و بی این‌که بیرون از منطقه خیلی توجهی به آن شود نیروی زمینی گسترده‌ای در سوریه به پا کرده که عملا موجودیت اسرائیل را تهدید می‌کند.

تهران حالا با پوشش کمک به بشار اسد، رئیس‌جمهور سوریه، علیه شورشیان داخلی حدود ۱۲۵ هزار نیرو را در آن کشور مستقر کرده، یعنی تعدادی از بیش از مجموع نیروهای ارتش سوریه که مورد حمایت نیروهای روسیه هم هستند. این علاوه بر هزاران نیروی شبه‌نظامی ایرانی است که گفته می‌شود در حال «کمک» به نیروهای عراقی در مبارزه برای از میان بردن خطرات داعش در آن کشور هستند.

خانم سفیر، نیکی هیلی، هفته گذشته توضیح داد که ایران چطور در پشتیبانی از شورشیان حوثی یمن و تسلیح آن‌ها قطع‌نامه‌های سازمان ملل را زیر پا می‌گذارد. حوثی‌ها این اواخر موشکی ایرانی به عربستان سعودی شلیک کردند.

داعش تحت فشار نیروهای مورد مشاوره آمریکا و حملات روسیه و ایران عملا به عنوان خطر نظامی سازمان‌یافته زوال یافته و در نتیجه نیروهای ایران و متحدین حزب‌اللهی‌اش زمان و انگیزه خرابکاری‌های دیگری پیدا کرده‌اند.

تیم اچ آر. مک‌مستر، مشاور امنیت ملی کاخ سفید، در حال حاضر مشغول تدوین استراتژی جدید پساداعشی است که تمرکز آن بر خنثی کردن یا عقب‌زدن تهدید ایران برای نیروهای اسرائیل و‌ آمریکا است.

رئیس‌جمهور دونالد ترامپ در سخنان چند روز پیش خود درباره امنیت ملی اشاره کرد که توازن قوای جهانی در سال‌های اخیر در جهت مغایر با منافع آمریکا تغییر کرده است. او در اظهاراتی که بنا به حکم کنگره باید ارائه می‌کرد تمرکزش را بر روسیه و چین قرار داد و واقع‌گرایانه افزود: «چه دوست داشته باشیم چه نه درگیر عصر جدیدی از رقابت هستیم.»

اما استراتژی مک‌مستر که تکمیل شود احتمال می‌رود ایران یکی از هدف‌های عمده سیاست‌گذاری در سال جدید باشد. نیروهای آمریکا هنوز درگیر نبرد در افغانستان هستند و اکنون وارد هفدهمین سال خود می‌شوند. با توجه به این واقعیت، دفاع از لزوم رویارویی مجدد با ایران احتمالا باید همراه با آموزش گسترده مردم و قبولاندن چنین چیزی به آن‌ها باشد (مگر این‌که حمله مستقیمی به اسرائیل یا نیروهای آمریکایی انجام شود.)

در عین حال، جیمز متیس، وزیر دفاع، گفته که ۲۰۰۰ نیروی ویژه مستقر در سوریه قرار نیست به این زودی‌ها این کشور را ترک کنند و هدف‌شان جلوگیری از تولد دوباره داعش است. اما این احتمال تقابل مسلحانه با نیروهای ایران که در همان نزدیکی هستند بالا می‌برد.

تا همین حالا، هواپیماهای آمریکایی دو پهپاد مسلح ایرانی را سرنگون کرده‌اند. هواپیماهای اسرائیلی مرتبا نیروهای حزب‌الله در سوریه را بمباران می‌کنند. و به گفته گزارش‌های اطلاعاتی، ایران مشغول ساختن پایگاهی موشکی در شمال غرب سوریه است.

مک‌مستر اخیرا گفته بود: «ما با این چشم‌انداز روبرو هستیم که ایران ارتشی نیابتی در مرز اسرائیل داشته باشد.» این تهدیدی فوری‌تر برای نزدیک‌ترین متحد آمریکا در خاورمیانه است تا آن نگرانی دیرین (و پابرجا) که موشک‌های ایرانی سفری ۱۰۰۰ کیلومتری انجام دهند تا تهدید تهران را عملی کنند: «محو» اسرائیل.

رئیس‌جمهور باراک اوباما ترجیح می‌داد از کلمات، خطوط قرمز و تحریم‌های ناموثر علیه رژیم سوریه استفاده کند. او با بی‌توجهی به افزایش نیروهای ایران در سوریه به شدت خواهان مذاکره برای دستیابی به توافق مربوط به سلاح‌های هسته‌ای بود. ترامپ آن توافق را محکوم کرده و گفته «بیش از حد تصور، بد است» و چند ماه پیش به کنگره گفت که ایران از روح توافق پیروی نمی‌کند. با توجه به این‌که ترامپ فی‌الحال با خطر هسته‌ای سریعا رو به رشدی از سوی کره شمالی مواجه است، رویارویی با ایران از اهمیت بالا و روزافزونی برخوردار است. رویارویی‌های اینچنینی احتمالا در بحث کنونی بودجه راجع به خواست حزب جمهوری‌خواه برای افزایش بودجه دفاعی در مقابل اولویت‌های دموکرات‌ها برای صرف بودجه در داخل کشور به میان خواهند آمد.

قطع‌نامه‌های سازمان ملل و تحریم‌ها و سخن‌وری‌ها نتوانسته‌اند جلوی آمال گسترش‌طلبانه ایران را بگیرد. ایران مثل روسیه بخش عمده نیروهای مسلحش را از سال‌ها مبارزه در سوریه گذرانده و به آنها آموزش‌های کلاسیک در میدان عمل زیر فرمان روس‌ها داده و تجربه واقعی مبارزه برای هرگونه برنامه نظامی آینده این کشور.

«موسسه مطالعه جنگ» [آمریکایی-م] که غیرحزبی است چند ماه پیش گزارش داده بود که «همکاری نظامی ایران با روسیه در سوریه باعث شده قابلیت تهران در برنامه‌ریزی و اجرای عملیات‌های پیچیده کلاسیک افزایشی چشمگیر بیابد… و ارتش آن‌را جوری متحول کرده که اکنون قادر به اجرای عملیات شبکه‌کلاسیک صدها کیلومتر دورتر از مرزهای خودش هست. کمتر دولتی در جهان چنین ظرفیتی دارد و همین ظرفیت باعث تغییر بنیادین محاسبات استراتژیک و توازن قوا درون خاورمیانه می‌شود.»

واشنگتن این ماه درگیر تصویب لایحه مالیاتی و لایحه مربوط به بودجه است که هر دو از پاییز تا کنون در صحن مجلس مانده‌اند. و بعد هم که نوبت نیم‌ماه دوران تعطیلی است.

اما مشکل حاد ایران، مثل صورتحساب‌های کارت‌های اعتباری که هر سال بعد از فصل تعطیلات فرا می‌رسند، احتمالا در اوایل ۲۰۱۸ از راه می‌رسد.

منبع: صفحه «نظرات» روزنامه هرالد میامی، ۱۹ دسامبر ۲۰۱۷ (مطلب برای تمامی روزنامه‌های گروه مک‌کلاچی نوشته شده)

مترجم: آرش عزیزی

Facebooktwittergoogle_plusmailFacebooktwittergoogle_plusmail

Telegram

ترجمه و ویرایش از ایران در جهان