رنده تقی‌الدین ـ الحیات / مترجم علی مهتدی ـ ایران‌درجهان: قرارداد جدید رنو با ایران مبنی بر افتتاح کارخانه تولید خودرو در این کشور به چالش کشیدن تحریم‌های آمریکا علیه ایران است. تحریم‌هایی که دونالد ترامپ علیه ایران وضع کرد، شرکت‌های اقتصادی اروپا که به دنبال فعالیت در ایران پس از امضای برجام بودند را به شدت ناراحت کرد. رنو به ریاست کارلوس غصن لبنانی حتی در زمان تحریم هم در ایران فعالیت داشت. شرکت نفتی توتال بعد از رفع تحریم‌ها وارد بازار ایران شده و در پروژه گاز پارس جنوبی مشارکت می‌کند. سرمایه‌گذاری میلیاردی توتال در ایران برای این شرکت اهمیت بسیار زیادی دارد. شرکت فرانسوی ایرباس نیز بلافاصله بعد از رفع تحریم‌ها صدها هواپیما به ایران فروخت. اکنون اما، اعمال تحریم‌های جدید علیه ایران از طرف آمریکا، شرایط را برای اروپایی‌ها دشوار می‌کند؛ چرا که بانک‌های اروپایی از همکاری با ایران خودداری کرده و می‌ترسند که نام‌شان در فهرست سیاه ‌آمریکا قرار گیرد. پیش از این بانک ملی فرانسه (BNP) به دلیل همکاری با ایران ۸.۹ میلیارد دلار جریمه شد. صنعت‌گران اروپایی نشان دادند که برای فعالیت در بازار ایران با یکدیگر رقابت دارند زیرا ایران را کشوری می‌دانند که ظرفیت سرمایه‌گذاری را در تمام زمینه‌ها دارد.

اقتصاد ایران علیرغم این‌که بسیار بهبود یافته ولی هنوز از مشکلات اجتماعی زیادی رنج می‌برد به طوری که نرخ بیکاری در این کشور به ۱۶ درصد رسیده است. بیشتر عرصه‌های اقتصادی زیر سیطره سازمان‌ها و موسسات وابسته به سپاه پاسداران است که پول زیادی در جنگ‌ها خرج کرده و مخل امنیت منطقه است. ایران از حزب‌الله لبنان حمایت مالی کرده و در جنگ سوریه پول خرج می‌کند و در عین حال بر لبنان نیز تسلط دارد. نفوذ قاسم سلیمانی در عراق و سوریه را نیز نباید از نظر دور داشت. سپاه هم‌چنین از حوثی‌های یمن و علی عبدالله صالح رییس‌جمهور سابق این کشور حمایت می‌کند. آمال و آرزوهای ایرانی‌ها به خصوص نسل جوان برای گشایش اقصتادی به دیوار سپاه و دیگر موسسات مشابه برخورد می‌کند که خواستار نگاه داشتن انحصاری ثروت کشور در دستان خود هستند. تمایل ایران در جذب سرمایه‌های خارجی تا اندازه‌ای است که مجلس این کشور با سرمایه‌گذاری خارجی در عرصه نفت موافقت کرد. شرکت‌های نفتی بزرگ پیش از نسبت به فعالیت در ایران نگرانی داشتند. رهبران ایران اما بعد از رفع تحریم‌ها دریافتند که لازمه جذب سرمایه‌های خارجی، فراهم کردن شرایط برای آن‌ها است. سپاه پاسداران نیز به نوبه خود به افزایش درآمدها نیاز دارد تا بتواند دخالت و نفوذ خود در منطقه را افزایش دهد.

تردیدی نیست که ایران کشوری بزرگ با جامعه‌ای باسواد و بافرهنگ است که ریشه‌های تاریخی دارد، ولی رهبران فعلی ایران تمام این سرمایه‌ها را از دست داده‌اند، حتی اگر شرکت‌های اروپایی بزرگ وارد سرمایه‌گذاری در بازار این کشور شوند. عرصه خصوصی تنها ۲۰ درصد اقتصاد ایران را در اختیار دارد و باقی متعلق به سپاه پاسداران است. بدون شک تحریم‌های جدید آمریکا علیه ایران بر فعالیت اروپایی‌ها در این کشور تاثیر می‌گذارد. آمریکایی‌ها به خصوص دونالد ترامپ هدف دیگری را نیز در استراتژی اعمال تحریم‌ها دنبال می‌کنند و آن هم جلوگیری از اروپا برای فعالیت در تهران در غیاب آمریکا است. در دوره ریاست جمهوری اوباما، آمریکا با قرارداد فروش قطعات هواپیماهای بویینگ به ایران موافقت کرد و این کشور حتی در آستانه امضای قرارداد برای خرید بویینگ بود. با این حال در دوره ترامپ شرایط تغییر کرده، حتی اگر استراتژی مشخصی برای این تغییر آن طور که ایران می‌خواهد دیده نمی‌شود. ترامپ از یک سو می‌گوید که با ادامه رهبری بشار اسد و هرگونه نفوذ ایران در سوریه مخالف است و از سوی دیگر مشخص نیست که چطور می‌خواهد جلوی نفوذ ایران را بگیرد. آمریکا حمایت خود از اپوزیسیون مسلح سوریه و آموزش آن‌ها را قطع کرده. این امور بیانگر استراتژی واضحی از سوی آمریکا برای جلوگیری از گسترش نفوذ ایران در سوریه نیست. مجازات‌ها و تحریم‌هایی که آمریکا علیه ایران وضع کرده بیش از ایران، اروپا را مجازات کرده است.

Facebooktwittergoogle_plusmailFacebooktwittergoogle_plusmail

Telegram

ترجمه و ویرایش از ایران در جهان