ایالات متحده‌ی آمریکا با کمک روسیه طرح حل و فصل مناقشه‌ی اتمی ایران را تصویب کرده است. ایده این است که بخشی از ذخایره اورانیوم غنی شده‌ی ایرانی‌ها به روسیه انتقال داده شود و با «خنثی کردن» این ذخیره، آن را به سوخت قابل استفاده برای مصارف شهری تبدیل کنند.

پرونده‌ی اتمی ایران همیشه ضربه‌های ناگهانی شتاب بخشی را قبل از هر تاریخ انقضایی تحمل می‌کند. به صورت نظری این پرونده محکوم به شکست و یا رسیدن به توافقی تا قبل از ۲۴ نوامبر است، یعنی روز انقضای توافق موقتی که یک سال پیش در ژنو امضا شده بود. ایرانی‌ها و نمایندگان قدرت‌های بزرگ در روزهای اخیر تماس‌های‌شان چند برابر افزایش داشته است. با رهبری ایالات متحده، در این رویداد جان کری، وزیر‌امور‌خارجه آمریکا و لوران فابیوس در پاریس برای دیدار با وزیر‌امور‌خارجه‌ی ایران، محمدجواد ظریف، در عمان آماده و هدایت می‌شوند. حداکثر سرعت پایانی که برای رسیدن به توافق از ۸ نوامبر در وین شروع شده است، آیا این امکان را فراهم خواهد کرد که به این بحران پایان داده شود، بحرانی که از ده سال پیش به این سو ادامه داشته و روابط بین‌المللی را مسموم کرده است؟

گروه ۵+۱ (اعضای دائمی شواری امنیت سازمان ملل متحد و آلمان) «سناریوی ایده‌آل» را تدوین و تهیه کرده‌اند، سناریویی که در آن توقف برنامه‌ی اتمی ایران پیش بینی شده است. موضوع از طرف پایین دست، تجدید نظر شده است. و علی‌رغم آن سناریوی قبلی در این خلاصه شده است که تلاش شود تا «وضعیت آستانه‌ی اتمی» تاحد قابل اطمینانی – حداقل برای یک سال – به دست آید. از این رو اگر ایران به عهداش وفا نکرد و فرایند تولید بمب را آغاز کرد، قدرت‌های بزرگ زمان کافی داشته باشند و بتوانند نسبت به آن واکنش نشان دهند. رسانه آمریکایی این طور بازتاب داده‌اند که : کاخ سفید «یک طرح جامع عملکردی» برای مسوولان ایران را پیشنهاد داده است. براساس نظر یک دیپلمات اروپایی، ایده، انتقال بخشی از ذخایر اورانیوم غنی‌شده‌ی ایران به روسیه است تا در نهایت این ذخایر «خنثی شوند» و به سوخت قابل استفاده برای مصارف شهری تبدیل شوند و در نیروگاه اتمی بوشهر استفاده شود. مسکو که بر سر دو قرارداد جدید برای تاسیس نیروگاه اتمی با ایران مذاکره کرده است از این راه به سود تجاری می‌رسد. اما همچنین این کار مزیت ژئوپولتیکی هم دارد، زیرا با این ترتیب، ولادیمیر پوتین امکان می‌یابد تا به مرکز مذاکرات بازگردد که این موضوع در آینده‌ی خاورمیانه بی‌تاثیر نخواهد بود.

اوباما به خامنه‌ایی نامه‌ایی فرستاد

باراک اوباما که به خاطر تراز ضعیف سیاست خارجه‌اش مورد انتقاد واقع شده است، رویای موفقیتی پایدار را در مورد برنامه‌ی اتمی ایران دارد. رئیس جمهور آمریکا تخمین می‌زند که تهران، متحد اصلی دمشق، می‌تواند برای ایجاد صلح در سوریه و عراق کمک کند. وال استریت ژورنال روز پنج‌شنبه افشا کرد که اوباما به رهبر معظم ایران، آیت‌الله خامنه‌ایی، نامه‌ایی ارسال کرده است و به او اصرار کرده است که در نبرد علیه داعش شرکت کند و همچنین به او برای رسیدن به توافق اتمی فشار آورده است. تهران و واشنگتن در نظر دارند که با توافق بر روی پرونده‌ی اتمی و امضای آن، تحریم‌های اقتصادی برداشته شوند و روابط دیپلماتیک‌شان دوباره برقرار شود، روابطی که از سال ۱۹۸۰ قطع شده است.

با فراهم کردن وضعیتی که زمان لازم برای دست‌یابی ایرانی‌ها به بمب طولانی‌تر شود، توافق با روسیه به نوعی امنیت، قدرت‌های مذاکره کننده را فراهم می‌کند. در مقابل آن، تهران می‌تواند اجازه یابد که سانتریفوژهای بیشتری را حفظ کند درست همان طور که پیش‌بینی کرده بود، از این رو مسوولان ایرانی به خود این اجازه را می‌دهند که در مقابل مردم ایران این توافق را نوعی پیروزی نشان دهند.

اُلی هاین اونن مرد شماره‌ی دو سابق آژانس بین المللی انرژی اتمی:«باراک اوباما به موفقیتی پایدار در صحنه‌ی سیاست خارجی نیاز دارد اما او نمی‌تواند مجاز باشد که به توافق بدی با ایران برسد.»

با این حال طرح حل و فصل اختلافات از نوع آمریکایی می‌تواند توسط رویدادهای بی‌اهمیت بازدارنده‌ایی متوقف بشود. باراک اوباما که اخیرا کنترل سنا به نفع جمهوری‌خواهان را هم از دست داده است، به وسیله‌ی مخالفا‌ن‌اش مورد بررسی و ارزیابی قرار می‌گیرد. آن‌هایی که اتاق نمایندگان سنا را رهبری می‌کنند از سیاست بسیار آشتی جویانه‌ی او در مقابل ایران انتقاد می‌کنند. اُلی هاین اونن مرد شماره‌ی دو سابق آژانس بین‌المللی انرژی اتمی این طور خلاصه حرف‌اش را خلاصه می‌کند که «باراک اوباما مشکل بزرگی دارد. او تنها تا دو سال دیگر در کاخ سفید است و به موفقیتی پایدار در سیاست خارجی‌اش نیاز دارد. اما او نمی‌تواند مجاز باشد که به توافق بدی با ایران برسد.»

یک سال پیش فرانسوی‌ها در ژنو مخالف توافق بودند، توافقی که لوران فابیوس آن را همچون «معامله‌ایی احمقانه» در نظر گرفت، چون حتی اگر لازم هم می‌شد این توافق شامل وظایف جدید برای دفاع از اصول منع گسترش سلاح‌های اتمی نمی‌شد. از این رو جان کری به پاریس آمد تا شک و تردیدها را در مقامات بالادست فرانسوی برطرف کند.

اُلی هاین اونن که در ۲۷ سال گذشته در سازمان انرژی اتمی قدرتمند بوده است به کشورهای مذاکره‌کننده هشدار می‌دهد. او این طور پیش‌بینی می‌کند که «ما نگرش جامع و کاملی از برنامه‌ی اتمی ایرانی‌ها نداریم. ما نتوانسته‌ایم که فهرست کاملی از تاسیسات اتمی ایران داشته باشیم زیرا آژانس بین‌المللی انرژی اتمی به همه‌ی سایت‌ها دسترسی ندارد.» وی افزود: مشکل تنها سایت‌های نطنز، فوردو نیست مشکل سایت‌های دیگر است، آن‌هایی که ما به آن‌ها دسترسی نداریم و آن‌هایی که ما هنوز اطلاعی از وجودشان نداریم.» بنابراین براساس نظر او ایران به خوبی می‌تواند در مورد تعداد زیادی از سانتریفوژهای نسل آخرش پنهان کاری کند. این نسل سانتریفوژها پنج برابر کارآتر از سانتریفوژهای قدیمی هستند. براساس نظر او اگر تهران مجاز باشد که برنامه‌ی اتمی‌اش را حفظ کند تنها یک رژیم ارزیابی می‌تواند تضمین کند که در منطقه رژیم منع گسترش سلاح‌های اتمی اجرا شود. در غیر اینصورت توافق با ایران می‌تواند به سرنوشتی همانند توافق با کره‌ی شمالی برسد که آن را به خوبی می‌شناسیم. توافقی که با کره‌ی شمالی در سال ۱۹۹۴ امضا شد نهایتا با آزمایش هسته‌ایی توسط کره‌ی شمالی پایان گرفت…

* از: ایزابل لاسر / در: لوفیگارو / مترجم: شادی سابُجی- ایران در جهان

توضیح عکس: وزیرامور‌خارجه‌ی ایران، محمد جواد ظریف (در سمت چپ) روز یکشنبه در مسقط با وزیرامورخارجه‌ی آمریکا، جان کری (در سمت راست) همراه با نماینده‌ی اتحادیه‌ی اروپا، کاترین اشتون و وزیرامورخارجه‌ی عمان، یوسف ال علوی ملاقات کرده است.

عنوان اصلی مطلب:

Sprint final pour trouver un accord sur le nucléaire iranien

Facebooktwittergoogle_plusmailFacebooktwittergoogle_plusmail

Telegram

ترجمه و ویرایش از ایران در جهان