قم عالی‌ترین مکان متبرک اسلام شیعی، درهای‌اش را به روی غیرمسلمانان باز می‌کند. شهری شبیه لوورد فرانسه (۲) اما به توان ده برابر، بزرگ‌تر از لوورد که در آن هزاران ملا و زن‌های چادر به سر دیده می‌شود.

در ورودی شهر قم، باید خودرو را در جایی رها می‌کردیم و مینی‌بوسی تقریبا از نفس افتاده را اجاره می‌کردیم تا ما را به مجموعه‌ی متبرکه ببرد. جایی که فاطمه (معصومه) مدفون است. او در سال ۸۱۶ فوت کرده است. فاطمه دختر هفتمین امام شیعیان و خواهر امام هشتم است. امام رضا بهشت را به تمام کسانی که به این مکان مقدس بیایند وعده داده است. برای زنان همین کافی است که آن‌ها دیواره‌های این مکان مقدس را لمس کنند تا باردار شوند و خوشبختی زناشویی برای‌شان حاصل شود.

چندین راهنمای توریستی ما را مطمئن کردند که غیرمسلمان‌ها نمی‌توانند از درب ورودی این مجموعه‌ی مقدس زیارتی وارد شوند و عکس گرفتن هم در آن‌جا ممنوع است. در واقع مجوز گرفتن خیلی سخت اما ممکن بود، حتی می‌شد چندتایی عکس هم گرفت. آن‌چه حیرت‌انگیز بود برای من بلال بود. بلال مردی از اهالی مجمع‌الجزایر قُمُر یا کومور (۲) بود، بنابراین او فرانسوی زبان هم بود و قرار بود در آینده ملا شود. او بود که بازدیدهای سفر ما را هماهنگ می‌کرد. در حالی که ساکنان این مجمع الجزایر اقیانوس هند مسلمانان سنی هستند اما بلال برای تحصیل‌اش از مرکز اصلی علوم دینی اسلام شیعی بورسیه‌ی تحصیلی گرفته است.

فضای کنجکاوانه و پرنشاط

این مجموعه‌ی متبرکه بسیار بزرگ است و هزاران مرد مذهبی و هزاران زن چادر پوشیده در آن حضور دارند. آن‌ها در حیاط بسیار بزرگ حرم همدیگر را می‌بینند و در سالن‌های متعدد روبه روی هم هستند. گاهی باید از راست و گاهی باید از سمت چپ راه رفت بدون این که توضیحی در این زمینه داده شود. در ابتدای امر بلال با لبی پر از خنده اعلام کرد که برای ما امکان دورتر رفتن وجود ندارد. حال به چه علتی نمی‌دانم؟ یک ملایی که عمامه‌ی سیاهی داشت و سید بود، یعنی از نوادگان پیامبر بود، از ما خواست که از همان راه آمده برگردیم و باید از او اطاعت می‌کردیم. به هر حال دیدن مقبره‌ی فاطمه برای ما غیرمسلمان‌ها ممنوع باقی ماند.

همین طور منتظر بودیم که با یک گروه پرجمعیت برخورد کردیم. فضا، تقریبا پر نشاط و سر زنده بود. اگر تعدادی در حال زیارت کردن بودند دیگران با تلفن‌های همراه‌شان ور می‌رفتند و در آن‌ها چیزی تایپ می‌کردند. چند نفری در مقابل ستون‌ها خوابیده بودند. زن‌ها وراجی می‌کردند. کودکان بازی می‌کردند. چند نفری که کنجکاو بودند به سمت معدود خارجی‌ها می‌آمدند و می‌پرسیدند که آیا خارجی‌ها مسلمان‌اند یا نه؟ یک گروه از دختران جوان با یک خانم توریست ایتالیایی شوخی می‌کردند و به او توضیح می‌داند که چطور چادرش را سر کند تا در نهایت سرش را به روشی که از نظر اسلامی درست است بپوشاند.

نزدیکی‌های قم، یک سایت اتمی

در کمتر از یک ساعت، ما در دو مقبره‌ی دیگر حضور یافتیم، بدون این که جمعیت به آن توجه کند. تعداد زائران حتی به تعداد مردگان گذاشته شده در معابر هم نمی‌رسید، مردگانی که در «برانکارد» بر روی دوش تشیع کنندگان حمل می‌شدند. یک معلم با صدای آهسته‌ایی به من گفت که «از همین قم است که آیت‌الله خمینی قیام خود را علیه رژیم سیاسی مدرن‌گرای آخرین پادشاه پهلوی اعلام کرده است. رژیم افراد را تشویق می‌کند تا به این مکان بیایند. رژیم سرویس‌های اتوبوس در دسترس طبقه‌ی عموم مردم گذاشته است. به خصوص از تهران که در فاصله‌ی ۱۵۰ کیلومتری مرقد امام است. اما به جز طلاب حوزه‌ی علمیه، ایرانیان زیادی برای زیارت و در واقع برای بیگاری به این جا می‌آیند.»

بلال که هنوز همچنان خندان بود، از کشور ایران تشکر دوباره‌ای کرد که به او هزینه‌ی شش سال تحصیل‌اش را داده است. و این که در بازگشت او به مجمع الجزایراش از او چطور استقبال می‌شود؟ او این طور گفت که «واقعیت است که تعداد ما شیعیان زیاد نیست. با وجود همه‌ی چیزها، دو درصد از اهالی مجمع الجزایر کومور شیعه شده‌اند.» در این شهر مقدس که در ورودی‌های بیابان کویر ساخته شده است هیچ چیز دیگری به چشم نمی‌آید. تنها چندین کیلومتر آن طرف‌تر، یک سایت زیر زمینی اتمی غنی‌سازی اوانیوم وجود دارد که تا مدت‌ها محرمانه بود. وجود سایت اتمی نظامی فردوو در سپتامبر ۲۰۰۹ افشا شد. مقامات و مسوولان ایرانی قسم خورده‌اند که اورانیوم را فقط تا ۵ درصد غنی کرده‌اند که امکان تولید سلاح‌های اتمی را ممکن نمی‌سازد.

* از: ایان حامل (۱)از شهر قم / در: لوپوآن / مترجم: شادی سابُجی- ایران در جهان

منبع عکس: ایان حامل- مجله‌ی لوپوآن

پی‌نوشت مترجم:

۱- ایان حامل، ژورنالیست مجله‌ی لوپوآن در ژنو است که اکنون در ایران به سر می‌برد. او از شهرهای مختلف ایران چون اصفهان و یزد و قم بازدید می‌کند و به تازگی گزارش‌های خود از مشاهدات و تجربه‌های بازدیدش از شهرهای مختلف را با زبانی شفاف و صادقانه به صورت مقاله هر چند روز یک بار در مجله‌ی لوپوآن چاپ می‌کند. (مترجم)

۲- لوورد یکی از روستاهای جنوب غربی فرانسه در استان می‌دی پیرنه است. این روستا مرکز زیارت‌گاه کاتولیک از سال ۱۸۵۸ است که هر ساله ۶ میلیون نفر برای زیارت و بازدید از سراسر جهان به آن سفر می‌کنند. که ۶۰ هزار نفر از این زائران از بیماران، معلولان و جانبازان هستند. این شهر سومین مکان زیارتی کاتولیک‌ها پس از واتیکان و کلیسای نوتردام گوادالوپ مکزیک است. (مترجم)

۳- مجمع‌الجزایر قُمُر یا کومور (به عربی: جزر القمر) با نام رسمی اتحاد قُمُر (به عربی: الإتّحاد القمریّ، به فرانسوی: Union des Comores ) مجمع‌الجزایری است در جنوب شرقی آفریقا در آب‌های اقیانوس هند و در شرق سواحل موزامبیک و شمال غربی ماداگاسکار قرار دارد. مساحت آن به ۲۲۳۶ کیلو مربع بالغ می‌شود. نام کومور از واژه عربی «القَمَر» به معنی «ماه» گرفته شده‌است. این کشور عضو اتحادیه عرب است. (منبع: ویکی پدیا)

عنوان اصلی مطلب:

Iran : au milieu des pèlerins à Qom

Facebooktwittergoogle_plusmailFacebooktwittergoogle_plusmail

Telegram

ترجمه و ویرایش از ایران در جهان