فصل‌نامه «وورد پالسی جورنال»، شماره بهار ۲۰۱۴ خود را به موضوع «سکس و سکسوالیته» اختصاص داده که از جنبه‌های مختلف به این موضوع پرداخته شده است. یکی از مقالات اصلی این شماره به «ترانس‌جندر»ها در ایران می‌پردازد و مشکلات و چالش‌های فرهنگی، تاریخی و حقوقی آن را واکاوی می‌کند.لینک بخش اول ترجمه

بخش دوم ترجمه:

هر چند هیچ مورد مستندی از همجنس‌گرایان ایرانی که مجبور به انجام عمل جراحی شده باشد گزارش نشده است، اما واضح است که فشارهایی از جوانب مختلف به همجنس‌گرایان به سمت تغییر به ماهیت تراجنسی یا هویتی بینابین اعمال می‌شود. سرمایه گذاری حاکمیت در اعمال مرز سخت‌گیرانه‌ای بین این دو گروه یک واقعیت است. در مورد برخی از همجنس‌گرایان مرد و زن که دارای روابط بلند مدتی هستند، فشار وارده به آنها برای ازدواج اغلب به اتخاذ تصمیمی مبتنی بر تغییر هویت جنسی یکی از طرفین به عنوان آخرین راه حل حفظ ارتباط انجامیده است.

در برخی موارد دیگر، افراد وادار به انجام عمل جراحی تغییر جنسیت بعد از مراجعه به پزشک یا مراکز دولتی شده‌اند. سازمان دیده‌بان حقوق بشر در مدت بررسی‌هایی که در مورد وضعیت اقلیت‌های جنسی در ایران انجام داد با پیام س. که به عنوان یک مرد همجنس‌گرا تعیین هویت شده، گفتگو کرده و او در این راستا توضیح داد که چگونه روانپزشک مربوطه تلاش کرده بود تا او را به انجام عمل جراحی متقاعد کند. او توضیح می‌دهد که خودش به روانپزشکی مراجعه می‌کند و در ادامه روانپزشک یاد شده او را یک فرد تراجنسی خطاب کرده و به او می‌گوید که به راحتی امکان تغییر برای او وجود دارد. پیام به او می‌گوید که من یک مرد هستم و تغییر نمی‌کنم به علاوه مردها را دوست دارم و می‌خواهم به عنوان یک مرد با مرد دیگری باشم و نه به عنوان یک زن. از نظر مردانگی هم مشکلی ندارم. در این مرحله می‌دانستم که این کار را انجام نخواهم داد. با این وجود روانپزشک مربوطه هیچ‌گاه از لفظ همجنس‌گرا استفاده نکرد و تنها به کلمه «تراجنسی ضعیف» اکتفا کرد.

به دلیل محدودیت‌های مذهبی، جراحی تغییر هویت، سایر متقاضیان بویژه آنهایی که به اعتقادات اسلامی خود پایبند هستند را اغوا کرده است. مدت‌ها قبل از فتوای خمینی، چارچوب متعارف اسلامی بدن انسان را تنها با دو هویت مذکر یا مونث طبقه‌بندی می‌کرد، اما در عین حال این احتمال وجود دارد که بعضاً تعیین جنسیت مانند موارد دو جنسیتی دشوار باشد. با این وجود، از آنجایی‌که یک جامعه اخلاق‌گرا به شدت وابسته به قواعدی است که حاکم بر رابطه بین جنسیت‌ها است، تعیین هویت مشخص مذکر یا مونث بسیار حایز اهمیت است.

پیشرفت‌های پزشکی این امکان را به وجود آورده تا جنسیت «واقعی» یک تراجنسی تعیین شده و سپس عمل جراحی مربوطه انجام شود. تا دهه ۱۹۶۰، اجماعی در جامعه روحانیون مذهبی بوجود آمد که براساس آن جراحی تغییر جنسیت در مورد تراجنسی‌ها مجاز باشد. در همین حال، جامعه پزشکی ایران در زمینه مسایل جنسی تغییرات اساسی را به دلیل ورود متون وارداتی روانشناسی و مسایل مربوط به جنسیت از اروپا به ایران تجربه کرد.

این متون، تراجنسیتی را به عنوان یک وضعیت پزشکی مستقل از شرایط مذکر و یا مونث مورد شناسایی قرار داد. به علاوه تغییراتی در چارچوب‌های روانشناختی، دارویی و جرم شناسی مشابه آنچه در اروپا و آمریکا در جریان بود، بوجود آمد، به نحوی که انحراف جنسی با بیماری‌های روانی و موارد مجرمانه مرتبط شد. چنین متونی، اغلب همجنس‌گرایی مردانه را، آشوبگرانه با تمایلاتی منجر به تجاوز، قتل و عمدتاً معطوف به جوانان توصیف می‌کند. در واقع، معادله همجنس‌گرایان مرد و تعدی، امروز در جامعه ایران بسیار قدرتمند است. در اکثر مواردی که مجازات‌های مرگ در مورد جرایم مربوط به روابط همجنس‌گرایان صادر می‌شود، جرم اصلی تعدی بوده است و این موضوع حتی در مواردی که سن شخص بزهکار کمتر از سن بلوغ بوده است مصداق دارد.

هر چند چارچوب مذهبی سابق، تراجنسی را بیشتر در حوزه تعیین جنسیت مورد ملاحظه قرار می‌دهد، چارچوب پزشکی موضوع تراجنسی را بیشتر در حوزه همجنس‌گرایی مدنظر قرار می‌دهد. به این ترتیب که از نظر پزشکی، تمایلات همجنس‌گرایانه می‌تواند یکی از علایم اختلال هویت جنسیت و نه صرفاً همجنس‌گرایی باشد.

به عبارت دیگر، جنسیت مطلوب یک فرد می‌تواند مشخصه جنسیت واقعی فرد باشد و اینکه هر فردی یا کاملاً مذکر است و یا مونث حتی اگر وجوهی از جنسیت مشاهده شده مبهم باشد. در مورد اکثر مردم، این استدلال درست است و هماهنگی بین این دو موضوع قابل مشاهده است. اما در موارد اندکی، عدم هماهنگی، اختلال هویت جنستی ایجاد می‌کند. ما نمی‌توانیم روح یک مرد را تغییر بدهیم، اما پیشرفت‌های پزشکی تغییرات فیزیکی را به منظور تامین سلامت فیزیکی، روانی و اخلاقی فراهم کرده است. اتخاذ چنین موضعی، برای افرادی که به دیدگا‌ه‌های محافظه‌کارانه مسیحی آشنایی نزدیکی دارند گیچ کننده است زیرا از نظر آنها و همین‌طور از نظر بسیاری از متفکران سنی مذهب که در جامعه جهانی اسلام مطرح است تغییر خلقت خداوند گناه محسوب می‌شود.

متفکران شیعه عمدتاً در ایران که نظرات منعطفی در مورد تراجنسی‌ها دارند، انجام عمل جراحی تغییر جنسیت را همانند بسیاری از تغییرات دیگری که ما به طور روزانه انجام می‌دهیم مورد ملاحظه قرار می‌دهند. در همین راستا یکی از روحانیونی که در گرگان در کنفرانسی که توسط وزرات بهداشت در زمینه تراجنسیت برگزار شده بود، اظهار کرد: «اگر قرار بود که تغییر جنسیت به دلیل تغییر نظم طبیعی خداوند گناه تلقی شود، در این صورت همه اعمال روزانه ما گناه خواهد بود.»

او ادامه می‌دهد که «شما گندم را به نان تبدیل می‌کنید و این یک تغییر است! به همین ترتیب هزاران عمل دیگر بطور روزانه انجام می‌دهید که تغییر نظم خداوند است. چرا این مسایل گناه تلقی نمی‌شود؟» در عین حال، او بلافاصله بین تراجنسی و همجنس‌گرایی تفکیک قایل شد، زیرا او گفت که مبحث (تراجنسی‌ها) بطور کلی از مبحث همجنس‌گرایان مجزا است و همجنس‌گرایان اعمالی غیرطبیعی و برخلاف مذهب را انجام می‌دهند.

* از: راچل ترمان / در: وورد پالسی جورنال / ترجمه از انگلیسی: پارسا آزاد- ایران در جهان

راچل ترمان، ایرانی-امریکایی و کاندیدای دوره دکترای علوم سیاسی، در دانشگاه کالیفرنیا.

Facebooktwittergoogle_plusmailFacebooktwittergoogle_plusmail

Telegram

ترجمه و ویرایش از ایران در جهان