سیاسی نیست سعید ملک پور، اما زندانی سیاسی است. وی مقیم کانادا و از دو سال پیش تاکنون، در ایران دربند است. در سال ۲۰۰۸ برای دیدار پدر بیمارش رفته بود که این سفر به کابوس بیهوده دیگری بدل شد، کابوسی که شاید به اعدام وی بینجامد. او به پشتیبانی کلامی دولت و مردم کانادا برای زنده ماندن نیاز دارد.

جرم وی، راه اندازی یک وب سایت مخصوص بزرگسالان است. به گفته سازمان عفو بین الملل، ایران در سال گذشته بیش از ۳۸۸ مورد مجازات اعدام داشته است و این گونه مجازات در ایران، در پاسخ به طیف گسترده ای از انواع جرائم به اجرا نهاده می شود. در نهایت آقای ملک پور، به جرم «فساد در زمین» مفسد فی الارض بودن- گناهکار تشخیص داده شد، جرمی که قاضی ارشد حکومت آیت الله خمینی آن را «موجب انحطاط جامعه و نابودی و انحراف آن از مسیر طبیعی خود» تعریف می کند.

تنها چیز غیر طبیعی این است که آقای ملک پور چگونه آن شرایط را تاب آورده است: نزدیک به یک سال زندگی در یک سلول ۶ در ۶ فوت (۱۸۰ در ۱۸۰سانتی متری) را. پس از شکنجه وادار به اعتراف شد و او را جلوی دوربین تلویزیون نشاندند. حالا مقامات مدعی اند که او ویدیوهایی نیز برای براندازی نظام می ساخته است. به او اجازه دادند یک بار وکیل خود را ببیند: در جلسه دادگاه. بر خلاف رای یک رییس دادگاه دیگر (مسئول در روند این پرونده) مبنی بر بررسی کارشناسانه جرایم اینترنتی وی، به کارشناسان فناوری اطلاعات اجازه داده نشد که اتهامات وی را بررسی کنند. حکم اعدام شاید در راه است.

فاطمه افتخاری، همسر ملک پور، برای نجات جان وی دوندگی می کند. خانم افتخاری ساکن اونتارو، ریچموند هیل کانادا می گوید: او یک طراح وب حرفه ای است و نه یک فعال (کنشگر)، و همین در کمپین ضد غرب مقامات ایران او را آماج آسیب می کند. اجازه دارند او را تنها به خاطر جرائم اصلی و عمده دستگیر کنند در حالی که او می تواند از سخن گفتن سر باز بزند و مثلا تنها خانواده اش به جای وی سخن بگویند.

آقای ملک پور شهروند کانادا نیست ول این بار کانادا را برای پشتیبانی وی سبک تر نمی کند. یک سخنگوی وزارت امور خارجه اعلام کرده است: «کانادا همچنان عمیقا نگران بی توجهی وقیحانه مقامات ایران در برخورد با حقوق شهروندان ایرانی و دوملیتی است.»

ولی کانادا باید واکنش های بیشتری از خود نشان دهد. لارنس کانُن، وزیر امور خارجه کانادا باید این مورد را با افرادی که در رژیم ایران می شناسد در میان بگذارد.

ایران برای خوش خدمتی به بستر انقلاب افراد آسیب پذیر را تهدید می کند. امکان اعدام قریب الوقوع سکینه محمدی آشتیانی، بازداشت مداوم دو کوهنورد آمریکایی و حکم زندان اخیر برای حسین درخشان وبلاگ نویس ایرانی کانادایی را به یاد بیاوریم. دولت و مردم کانادا باید تنفر خود را نشان دهند. مجازات اعدام نادرست است؛ کشتن یک نفر به خاطر ساخت یک وب سایت گمراهی است و از دید اخلاقی هیچ توجیهی ندارد.

* سرمقاله روزنامه گلوب اند مایل

Facebooktwittergoogle_plusmailFacebooktwittergoogle_plusmail

Telegram

ترجمه و ویرایش از ایران در جهان